Birinci perdenin sonu
Beniâdem içre bir âdem. Ademin mevcudiyetini yahut mevcudiyetin ademini merak ediyor. Ne Konstantiniyye’siz yapabiliyor, ne de Konstantiniyye ile. Kendine göre bir ütopyası ve distopyası var. Başak burcu. Mekteb-i Mülkiye-yi Şahane-i Osmanî mezunu. Müellif ve muharrir olduğu iddiasında ama bu aslında bir muammadan ibaret. Hayatta aşkla bağlı olduğu ilk ve son şey, Türkçe. Arada birkaç şey daha var tabii. Bazen kendisi olduğunu düşünüyor, Borges’in kulaklarını çınlatarak. Blues, caz, progresif rock, fusion, klasik, barok, tango, türkü ve şarkı seviyor -sırayla değil ve sadece bunlar da değil. Yüzme bilmiyor ve bu gidişle hiçbir zaman öğrenemeyecek. (Bu kadar ayrıntılı tarife lüzum yoktu ya neyse!)
| Obli Vious on Azıcık da siz kesenin ağzı… | |
| tavsan on Bilim, bilimperestlere bırak… | |
| Bulent Murtezaoglu on Azıcık da siz kesenin ağzı… | |
| Obli Vious on Azıcık da siz kesenin ağzı… | |
| Bulent Murtezaoglu on Azıcık da siz kesenin ağzı… | |
| Obli Vious on Azıcık da siz kesenin ağzı… | |
| Bulent Murtezaoglu on Azıcık da siz kesenin ağzı… | |
| metin on Ceylan derisi versus pamuklu k… | |
| Obli Vious on Azıcık da siz kesenin ağzı… | |
| Bulent Murtezaoglu on Azıcık da siz kesenin ağzı… | |
| metin on Yazmayı (yazı’nın… | |
| Obli Vious on Azıcık da siz kesenin ağzı… | |
| Obli Vious on Azıcık da siz kesenin ağzı… | |
| Bulent Murtezaoglu on Azıcık da siz kesenin ağzı… | |
| Obli Vious on Azıcık da siz kesenin ağzı… |