Uyuyan Güzel ve saz arkadaşları

Cazgır Hanım’la tanıştırayım sizi. Bahçe kedisi. Diyor ki: “Babamın malikanesine bir yılda 188.092 giriş yapılmış. En şanslı günündeki skor, 1.059 olmuş.”

 

Bu da Hoppidi[k] Hanım. O da bahçe kedisi. Kulak verelim kendisine: “Babam bugüne kadar 457 yazı döktürmüş. Bu yazıları, malikanemizin 21 köşesinde cızıktırmış.”

 

 

Sol penceredeki vatandaş, Kınalı Hanım. Cazgır Hanım’ın kızkardeşi. “Babamın okurcuklarının yaptığı yorum sayısı, cevaplarla birlikte 9.942 adet.” diyor ve ekliyor: “1.500’ü aşkın spam hariç.”

 

Hoppidik Hanım – Cazgır Hanım ikilisi: “Babamız yuvarlak rakam hastası. Keşke Jazzetta’nın bir yılı dolarken yorum sayısı tam 10.000 olsaydı diye kıvrandı durdu! Ama sakın yanlış anlamayın, babamız ‘sözde’ değil ‘özde’ yorumları sever. Yine de Muzmin Beyamcamız gibi ‘az ama öz’ değil, ‘çok ama öz’ politikası güder. Muzmin Beyamca, Muzmin Beyamca, hani Misket Bey‘in resmi?”

 

“Beni, insanoğlunun otomobil adını verdiği ve direksiyonuna oturduğu vakit metamorfoza uğradığı teneke yığını, sevdiklerimden ve hayattan aldı. Babam acısını içine gömmek için adımı unuttu artık. Geçici olarak Siyah Hanım diyebilirsiniz bana. Cazgır ve Kınalı Hanımlar’ın kardeşiyim. Babam beni hatırladığı zamanlarda nedense Bilge Karasu Beyamca’nın Göçmüş Kediler Bahçesi’nde bulabileceği ümidine kapılır. Dünden beri içinde bir burukluk var babamın. Çekirdek okurcuklarından çoğunun bir bardak çay içmeye gelmeyişinin verdiği bir buruklukmuş bu, bana söylediğine göre. Tahmin etmiştim zaten.”

 

“Bu saygıdeğer prensesi tanıyorsunuz hepiniz: Minti Hanım. Kendisine ‘Uyuyan Güzel’ de diyebiliriz. Uyurken fevkalade artistik pozlar verir, daha bu ne ki! Evin kedisi olan Minti Hanım’ı öyle çok kıskanıyoruz ki, ben Hoppidik Hanım mesela, bizimkiler kapıyı açtıklarında sotadan fırlayıp içeri dalıyor, aşağı kata inerek Minti Hanım’ın mamasını anında silip süpürüyorum ve ben Cazgır Hanım, onun pencereden çıkışlarına bir son verdim cazgırlık yaparak, adım da o yüzden böyle zaten.”

 

“Bizler son kuşağız. Bu bahçeden öyle çok kedi geldi geçti ki babamlar sayısını bile unuttu. Bundan on yıl önceki birinci kuşak, Cazibe Haminne ve kızı Şükufe Hanım ile başlar. Aralarda babamın anılarında çok özel yeri olan birkaç kuyruklu melek var. Mesela babamın, hakkında mutlaka bir yazı yazmak istediği Şamşeytanı Hanım ile The Kedi Bey. Ha, bi de Sümüklü Hanım.”

“Hadi artık, bize müsaade. Babamız bugün bahçeyi bellemeye niyetli. Dediğine göre bu ülkeye pek yakında totaliter bir rejim bir kabus gibi çökebilirmiş. Ona bu kadar kötümser olma, felaket tellallığı yapıp okurcuklarının da canını sıkma diyoruz ama dinletemiyoruz. Neyse, stresini çim ekerek atsın bari, atabilirse. Öyle yorgun ki mecali yok aslında… Ha, unutmadan: Buradan başta Peri Hanımabla ve Bekir Beyamca‘nınkiler olmak üzere tüm kedi kardeşlerimize en kedice miyavlarımızı yollarız.”