jazzetta

Virane…

İşte ilk kelimemiz, Johannesburglu değerli hemşehrilerim!

Haydi gösterin hünerinizi bakalım. Lugatimizi oluşturmaya başlayalım. Daldan dala konalım, saldan sala binelim, halden hale girelim.

Açılışı yapayım isterseniz:

Virane: Gönül derler a, değildir; canbazhaneye virane diyende bir gariplik oladır ki gönlü viranedir, hem kelam ehlidir.

— Düşünüyorum, varım öyleyse.
— İnanırım, çünkü saçma.
— Altında kadın parmağı var.
— Gün gibi açık.
— Suç benim.
— Yitirme umudunu.
— Zar atıldı, dönüş yok.
— Güven deneyime: Hiçbir şey çıkmaz hiçten.
— İnanıyorum, imkansız çünkü.
— Söylenecekler söylendi. Gerçekler gerekli bize.
— Nefret doğurur gerçek.
— Kötüye kullanılmış oluşu, kullanılmamasını gerektirmez ki.
— …Böyle buyurdu üstat!
— Bana söyleneni iletiyorum ben.
— Pekalâ.
— Söyleneni iletiyorum: Gerçekten daha gerçek birşey yok.
— Sen kendini iyi et doktor!
— Gökküre düşüyor! Biraz daha ışık!
— Şaraptadır gerçek, dostcağızım.
— Dost acı söyler.
— Yanılmak da insana özgü.
— Uçurum uçurumu çağırır, yanlış yanlışı.
— Herkesin zevki başka!
— Sağlığınıza…
— Oyun bitti.
— Bitti oyun. Yolunuz açık olsun.
— Gözden ırak, gönülden ırak.
— …Dedim.