Doymak bilmez kapitalizm canavarı için uydurulan “gün”lerin bini bir para… Hadi “anneler günü”nü bir yana koyalım bari… Ne de olsa işin içine “anne” sözcüğü girdi mi akan sular durur.
Bütün günlerin anneler günü olduğunu anlamamızı dileyerek annelerin, anne adaylarının ve ileride anne olacakların anneler gününü kutluyorum.*
(*) Gördüğünüz, Japonca “sakura” (kiraz çiçeği) demek. Altına eklediğim ise, bir haiku denemesi.
Beniâdem içre bir âdem. Ademin mevcudiyetini yahut mevcudiyetin ademini merak ediyor. Ne Konstantiniyye’siz yapabiliyor, ne de Konstantiniyye ile. Kendine göre bir ütopyası ve distopyası var. Başak burcu. Mekteb-i Mülkiye-yi Şahane-i Osmanî mezunu. Müellif ve muharrir olduğu iddiasında ama bu aslında bir muammadan ibaret. Hayatta aşkla bağlı olduğu ilk ve son şey, Türkçe. Arada birkaç şey daha var tabii. Bazen kendisi olduğunu düşünüyor, Borges’in kulaklarını çınlatarak. Blues, caz, progresif rock, fusion, klasik, barok, tango, türkü ve şarkı seviyor -sırayla değil ve sadece bunlar da değil. Yüzme bilmiyor ve bu gidişle hiçbir zaman öğrenemeyecek. (Bu kadar ayrıntılı tarife lüzum yoktu ya neyse!)
 | Obli Vious on Azıcık da siz kesenin ağzı… |
 | tavsan on Bilim, bilimperestlere bırak… |
 | Bulent Murtezaoglu on Azıcık da siz kesenin ağzı… |
| Obli Vious on Azıcık da siz kesenin ağzı… |
| Bulent Murtezaoglu on Azıcık da siz kesenin ağzı… |
| Obli Vious on Azıcık da siz kesenin ağzı… |
| Bulent Murtezaoglu on Azıcık da siz kesenin ağzı… |
 | metin on Ceylan derisi versus pamuklu k… |
| Obli Vious on Azıcık da siz kesenin ağzı… |
| Bulent Murtezaoglu on Azıcık da siz kesenin ağzı… |
 | metin on Yazmayı (yazı’nın… |
| Obli Vious on Azıcık da siz kesenin ağzı… |
| Obli Vious on Azıcık da siz kesenin ağzı… |
| Bulent Murtezaoglu on Azıcık da siz kesenin ağzı… |
| Obli Vious on Azıcık da siz kesenin ağzı… |
vâ’kıa kıymaktalar
elân canlarına
anadır bulur sebep
vira doğurmaya
…
bu da bir deneme ama haiku değil Metin Bey..
yerli malı, yurdun malı, herkeş onu kullanmalı! :))
eşinize selâm göndermek için bir vesile saydım bu yazınızı. candan selâmlar efendim..
en anlamlılarından …
Cano Hanım,
Selamınızı en kısa zamanda ulaştıracağımdır efenim. Teşekkürlerimi sunarım. Şahsınızda bütün anneleri buradan akşam akşam bir kez daha kutlarım. Keşke kendi annemin de anneler gününü kutlayabilseydim diyerek hislenir ve de kaçarım buralardan.
Sardunya Hanım,
Hoşgeldiniz. Teşekkür ederim malikanemizi ziyaret ettiğiniz için. Sizin de anneler gününüz kutlu olsun efenim. Gene beklerim, her zaman. Çay kahve gırla, burada. Yalnız sigara fosurdatmak yassah.
Sakura: güzel bir çiçeğin güzel adı…
Dediğiniz gibi tüm günler annelerindir… ama babalar unutmamalı!:)
İçim acıyor böyle günlerde: annesi olmayan çocuklar nasıl hissediyordur, ya çocuğunu kaybetmiş anneler?…
Haikunuzu ise çok sevdim…
Sanki Persephone gibi hissetmişiniz birazcık…
Sevgiler…
Hoşgeldiniz Meral Hanım. Hem gelişiniz hem de iltifatınız için teşekkür ederim.
Yalnız şunu anlayamadım: Babalar unutmamalı mı, yoksa unutULmamalı mı?
Aaaa!… Çok utandım şimdi!
“Unutulmamalı” olacak elbette!!!
Okula geri dönüp Türkçe dersi mi alsam? Yeni bir gözlük mü alsam? Kontrol etmek amacıyla okuduğumda hatamı gör(e)mediğime mi yansam? Bundan okuduğumu (ve hatta yazdığımı) anlamadığımı mı çıkarsam? Hatamı hemencecik gören Metin Bey’e mi kızsam?
Küçücük bir klavye hatasını büyütmeyin o kadar efenim! İnsanlık hali, olabilir yani. Bunda utanacak birşey yok ki.
Kendimle dalga geçiyordum, büyüttüğümü düşünmeyin lütfen!
Şirin Bey’le ilgili yazınızı ve yorumları okudum az önce… Söylemek istediğim bir sürü şey var, söyleyemiyorum…
Meral hanim,
Lutfen.. olur mu oyle sey..
Eger faydasi olacaksa, mesela, ben okumayabilirim :P
Diger arkadaslarimiz da anlayiz gosterecektir, eminim ;)
Müzmin Anonim Bey,
Sizin okuyup okumamanız değildi ki beni söyletmeyen! Yalnızca o yazı ve yorumlar yüksekten düşen kedilerimi; beli ya da bacakları kırık olduğu halde yavrularını emzirmeye çalışan kedileri, köpekleri; ölmüş bir köpek yavrusunu gömdüğümüz için insanların verdiği tepkileri; petshopların daracık kafeslerinde bekleşen hayvanları; o kafeslere girmeden önce bilmem kaç tanesinin telef olduğunu bilmeyi; bazı hayvanların o petshoplardan hayvan alıp iki gün sonra sokağa attıklarını bilmeyi; nedense saçlarımı yatak olarak kullanmayı seçen kedimi, vs vs vsyi hatırlattığı için söyleyemedim…
Meral Hanım,
Bizim ajansın çevresinde dolanıp duran pejmürde, perişan bir süs köpeği dikkatimi çekiyor kaç gündür… Bugün gördüğümde ön sağ ayağı aksıyordu. “bazı hayvanların o petshoplardan hayvan alıp iki gün sonra sokağa attıklarını bilmeyi” deyişiniz bana o hayvancağızı hatırlattı, içim sızladı. “İnsan” demeye utandığım bu aşşağılık mahlukatı nefretle kınıyorum ama onlara “hayvan” dememek lazım, çünkü hayvanlara hakaret etmiş duruma düşüyoruz öyle deyince. (Elimden bu mahlukatı yalnızca kınamak geliyor, başka şey gelseydi onu da yapardım.)
Meral hanim,
Ozur dilerim.
Ben baska bir telden caliyordum.
Merhametinizi takdir ediyorum.
Ve, yazmadiginiza da sukran duyuyorum. Cunku, gercekten okuyamazdim. Yuregim kaldirmaz.
12′ye ek:
Meral Hanım,
“yüksekten düşen kedilerimi” demişsiniz bir de… Benim hayatımı epeyce değiştiren bir ölüm oldu böyle. Çok ama çok iyi biliyorum o acıyı ben…
Metin Bey, o ‘insanlara’ hayvan dememin nedeni:
Onlar, hayvanların canlarının yandığının, kalplerinin kırıldığının, içlerinin acıdığının farkında bile değiller; onların gözünde hayvanlar sanki birer makine…Farkında bile değiller (ya da farkındalar ama umurlarında değil) hayvanların canlı olduğunun. Dolayısıyla istediklerini yapıyorlar: eziyet ediyorlar, evdeki koltuklarını değiştirmeden önce kırk kere düşünmelerine rağmen tatile giderken bırakacak yer bulamadıkları için ya da canları artık sıkıldığından atıveriyorlar evlerine aldıkları hayvanları, vs vs vs… Kendileri üstün yaratık, hayvanlar ise hiçbir şey; ben de o ‘insanlara’ ‘hayvan’ diyerek aslında onların hiçbir şey olduğunu söylemeye çalışıyorum-meramım budur, hayvanlara hakaret etmek değil…
Müzmin Anonim Bey,
Dert etmeyin:)
Meral Hanım,
Yaw tabii ki hayvanlara hakaret etme kastıyla söylediğinizi hiç düşünmedim. Neyse, şirin beldemizde herşeyin sahtesi bol. Hayvanseverin sahtesi olmaz mı, sürüsüne bereket! Yeter ki bizler antroposantrik bakış çarpıklığını hayatımızın her alanından silelim, bu bile büyük bir adım olabilir.
Yani küçüksediklerinden çok daha küçük olduklarını yüzlerine vurmak…
(Bir önceki yorumumun açıklamasını yaptım. Birazdan bunun da açıklamasını yaparım! Biri beni durdursun!…)
“Antroposantrik bakış çarpıklığı”nı hayatımızın her alanından silmek… Mümkün olacak mı? Pek umudum yok…
Müzmin Anonim Bey, “merhamet”ten bahsetmiş; “merhamet” kelimesi bende üstün durumdaki kişinin kendisinden aşağı durumdakine duyduğu, lütfettiği bir hismiş gibi gelir. Kelime anlamı bu olmayabilir, ama bendeki çağrışımı budur.
Kısaca “sevgi” desek-her ne kadar muğlak olabilse de, çamura bulanmış olsa da-ne dersiniz?
Ben bir adım daha ileri giderek “yoldaşlık duygusu” diyeceğim. Çünkü aynı evrende, aynı dünyada, aynı doğada yaşıyoruz; aynı yaşam alanını paylaşıyoruz. Bir bütünüz biz, bir bütünün parçalarıyız; bir bütünün parçaları birbiriyle uyumlu değilse o bütünden hayır gelmez. Dolayısıyla deminden beri bahsettiğimiz şeyin “merhamet”ten de, “sevgi”den de öte, hayatı ve dirimi paylaşmak ve tehlikeye birlikte göğüs germek edimlerinin ortak özneleri olarak bir “yoldaşlık” duygusunun ta kendisi olduğunu düşünüyor ve savunuyorum.
Hayvanlarda bunun ille de epistemolojik temelinin bulunması gerekmez! Onlar ontolojik olarak bunun içindedirler zaten.
Meral hanim,
Dogrudur –herhangi bir spesifik durum icin boyle olmak zorundadir.
Merhamet, ‘veren el’in ‘alan el’e davranis bicimidir. Malum, veren el de alan elden ustundur. Hep ve herzaman ustun oldugu anlamina gelmez. Bazan, bazi sartlarda, birisi, bazan da otekisi veren el konumumdadir, yani ustundur.
Muhatabini ezmek, ya da baskalarina gosteris yapmak amaciyla sergilenen davranis biciminin ‘merhamet’ icerdigini soyleyemeyiz. ‘Merhamet’i ‘kibir’ ile karistirMAmak gerekir.
Bence de… Hiç ama hiç hoşlanmadığım Zülküf Detone Bey de buna benzer lakırdı eder ki doğrudur bence de.