jazzetta

“renk renk düşünceler kaldı söylenmedik” (hayyam)

Tadında (2)

Diklen şaha da dilenciye de, eşitle onları ölümünle! Protesto et oyunu, terket sahneyi! Yesenin’i kınayan Mayakovski’ye, dirimi yücelten Pavese’ye bak! Çıkma Azrail’in karşısına yaşamın prangasıyla…

Böyle dediğimde kim yenilmiş olacak? Ben mi? Güldürmeyin insanı! Yenilgi yok -çünkü zafer de yok! Çünkü o zaman kelimeler, cümleler, ünlemler, soru sancıları, cevap müsveddeleri de yok. Müstehcen acılar, ağlak kahkahalar yok. Saklanma ve gösterme, kaçış ve diklenme, yol ve yolcu, yolun bitimsizliğiyle usancı, bilinmezin şeytani çekimiyle bilinenin tozlu terkedilmişliği: Bütün bunlar, hiç anlatılmamış, tek kulakla bile dinlenmemiş öyküler olarak, koordinatlarından sıyrılmış, adını istemeye bile gerek duymayan yerde öylecene, bensiz ve başkasısız, hatta ötekisiz, kalakalacaklardır.

19.09.2006 - 18:33 Yazan: metin | FAKİRİN KİLERİ | | 23 Yorumlar