Bu kuyu Kartezyen kuyusu / Çıkmaz bu canın huyusu!
Ne de olsa cumartesi günü, Ece Hanım’ın dedesini üzmeyelim; “heart”ımızı “brave” tutalım mı bilemiyom emme “hard” tutmayalım derim.
Onunçün, "Budur!" diyebileceğim daha mülayim bi yazı seçmiş bulunmaktayım sevgideğer blog ahalim. Ayşe Böhürler Hanım -adını bir iki kez duymuşluğum var- yazmış: Özeleştiri Vermek. Nur yüzünün etrafında mürteciliğinin delili olan bir bez parçası var –laikçiler duymasın, aman diyim! (Ne de olsa bu benim yazlık sitem de bir nevi kamusal alan sayılır.)
http://www.gazetem.net/kyazaryazi.asp?yaziid=395
- Özeleştiri virilecek! Vir!
- Özümü eleştiriyom emme özüm beni eleştiremiyo. N’olcek şinci fraksiyonbaşı ağam?
- Özünü eleştiremiyong. O halde yoksun! Yoldaşlar, bu hain tiz Kartezyen guyusunda boğula!
30 Yorumlar »
Yorum yapın
About
Beniâdem içre bir âdem. Ademin mevcudiyetini yahut mevcudiyetin ademini merak ediyor. Ne Konstantiniyye’siz yapabiliyor, ne de Konstantiniyye ile. Kendine göre bir ütopyası ve distopyası var. Başak burcu. Mekteb-i Mülkiye-yi Şahane-i Osmanî mezunu. Müellif ve muharrir olduğu iddiasında ama bu aslında bir muammadan ibaret. Hayatta aşkla bağlı olduğu ilk ve son şey, Türkçe. Arada birkaç şey daha var tabii. Bazen kendisi olduğunu düşünüyor, Borges’in kulaklarını çınlatarak. Blues, caz, progresif rock, fusion, klasik, barok, tango, türkü ve şarkı seviyor -sırayla değil ve sadece bunlar da değil. Yüzme bilmiyor ve bu gidişle hiçbir zaman öğrenemeyecek. (Bu kadar ayrıntılı tarife lüzum yoktu ya neyse!)
-
son yorumlar
Bulent Murtezaoglu on Yorum yok! Bulent Murtezaoglu on Yorum yok! 
metin on V for Vendetta A.BEYHAN SOYLU on V for Vendetta berrin on Kırkistan metin on V for Vendetta Obli Vious on V for Vendetta metin on V for Vendetta metin on V for Vendetta Obli Vious on V for Vendetta Obli Vious on Yorum yok! metin on V for Vendetta Obli Vious on V for Vendetta Emre Sevinc on Yorum yok! Obli Vious on Yesbel
-
Bu sayfayı blog kardeşliğinin katkılarıyla görüntülüyor olabilirsiniz.
Metin bey,
dedem sizlere ömür..
Ayşe hanım’ın yazısını okudum,Ahmet Hakan bey’in bir süredir kendi anıları üzerinden ve eskiden mensubu olduğu kesim adına yaptığı özeleştiriyi, Ayşe hanım tüm kesimler için önermiş..
Kendi adıma hiç bir sınıfa yada gruba angaje olmayı istemedğim için Ecevitler konusunda yaptığım serzenişi de insani bir tepki olarak alınız lütfen:)
Beni izlemeye devam edin, sağa yada sola koyamayacaksınız:)
sevgilerimle
Ece Hanım,
1) Dedenizle ilgili olarak özür dilerim.
2) Sizi sağa ya da sola kondurmaya mı çalışıyom? Nereden çıktı bu? Siz cici bir hanımsınız, bulunduğunuz yerdesiniz o kadar. Benim haddime mi sizi sağa sola çekiştirmek, kolunuzu tutup? Kapkaççı tipi mi var yoksam bende?
Metin Bey, özeleştiri yapmaktan daha sık yaptığım tek şey yemek yemektir herhalde. Günde 4-5 öğün yediğime göre bu özeleştiri yapma derecesi sizce de bir rahatsızlık belirtisi olabilir mi?
Sizi Cengiz Bey’e havale edicem. Önermeler mantığına göre mi yoksa kümeler mantığına göre mi, yoksa postmodern mantığa göre mi, yoksa paleontolojik çağa dönerek pre-Aristo mantığına göre mi çözecek sorunu bilemem.
Şincik, özeleştiriylen yemek yemenin ne alakası vardır E-mine Hanım? Benimle kafa mı buluyonuz cumartesi cumartesi? Bendeniz sefil bir fikir emekçisi olarak çalışıyom bu güzel yaz cumartesisi gördüğünüz üzere. Beynim zaten kendinden geçmiş, eter mi koklattılar tiner mi neyse. Bi de tutmuş, aklıma seza sorular soruyonuz. Yedikleriniz içtikleriniz sizin olsun, ama bari birer porsiyon bu tarafa doğru yollayın. İşyerindeki yemek berbattı bugün; patatesle yumurtanın iğrenç ve tiksinç bir karışımı olarak tarifleyebileceğimiz bir bulamaç. İtin önüne atsan yemez dedikleri cinsten.
Eğer sizde hayır yoksa, Devletşah, Fethiye yahut Hatice hanımlardan birine dilekçe verecem. Ona göre.
Metin Bey, ne alakası var hemen açıklayayım. Mesela örneğin ben şimdi hem sizin bloga laf yetiştiriyorum, hem de bir taraftan ellerimle yaptığım zeytinyağlı taze fasulye yiyorum. Yanında bir şey daha yiyorum ama onu söyleyemem çünkü belki siz ekmek arası döneri soğansız yiyenlerden olabilirsiniz. Utanırım sonra…:)
Allahım! Bu bana yapılır mı? Zeytinyağlı taze fasulye! En sevdiğim yemeklerden biridir. Döneri geçin; ister soğanlı olsun, ister soğansız, sevmem, sizin olsun.
Yazıklar olsun, ekran başında yutkunuyom şimdi bizim bahçe kedisi Sümüklü gibi.
O zaman şöyle yapalım. Ben de hep hayal ettiğim yemek ve günlük ıvır zıvırlar ve dahi oğlumun yaramazlıklarını konu alan blogumu açayım. Sonra orada bir soru sorayım. Ve hedaye olarak size zeytinyağlı taze fasulye yollayayım. Laf aramızda ben böyle bir blogu bir sene önce faaliyete geçirmiştim ama olmadı…
Bi de burdan güzel yemek yapıyorum anlamı çıkmasın. Bugün bunu yaptım ve kocam yine beğenmedi tarzı birşeyler olacak bu hayal blog.
“bu hayal blog.” ne demektir ve niye cümlenin sonuna yapıştırılmıştır acaba? Bugün benim kalınkafalılık ölçümlerimin yüksek çıktığı bi gün de o bakıma soruyom.
Metin bey,
estağfurullah:)
Latince estağfurullah nasıl deniyordu:)
sevg&sayg
Yaw salisesinde nasıl cevap verdiniz, şaştım kaldım. Beynimi mi okuyonuz nedir!
Latincesini araştıracam, bilmiyom.
Pardon, sizi E-mine Hanım'la karıştırdım bi an.
Hayal blog, hayal ettiğim blog anlamında kullanılmıştır.
Bugün yazlık sitemi hanımlar bastı! Keşke hazır burdalarken o nefis yemek tariflerimden birini verseydim!
Hayal ettiğiniz blog arsasının yarısını da bana verin, orada “Bugün bunu yaptım ve karım niye ben yapamıyom diye kıskançlıktan çatladı” ilmeği açayım ben de!
Zaten iş arıyom. Bıktım piyano tıngırdatmaktan. Annem beni başka bir yerde sansın artık.
Ha bir de şunu söyleyeyim unutmadan hanımlar:
Yazıda linkin altına yazdığım diyalog, size espri gibi gelmiştir ama sizler yaşınız tutmadığı için bilemezsiniz, aynıyla vakidir! Çok yaşanmıştır şirin beldem Absürdistanımda vaktiyle. Yazık olmuştur. Komik değil ama trajikomik olmuştur.
Espriyle verdim, o ayrı tabii. Aynıyla vaki dediysek o kadar da değil!
Siz de bırakın şu karınızla uğraşmayı lütfen. Bir de öyle bilgisayar başında oturup iş arıyorsanız eğer buraya tıklayın belki bulursunuz.
Birincisine peki. İkincisine gelince, o biraz karışık bi mesele. Ben sektörümden de bıktım artık. Yeme-içme sektörüne yatay geçiş yapmayı, Hilton ya da Sheraton’a başaşçı olmayı planlıyom.
Son cümlemin birinci yarısı doğru, ikinci yarısı latifedir. Aslında kendim bişiler yapmak istiyom da cesaretim yok. Geçmişte bazı kazıklar yedim, boyumun ölçüsünü öğrendim (1.74).
Galiba.
Protesto ediyorum..
Tamam, yaraticilik iyi bir seydir ama, haddi hesabi olmalidir.
Gozunu sevdigim sitede hangi yazida kime ne yazmistimi takip etmek mumkun degil, cunku habire yeni yeni ve kisa ve bir o kadar da kafa karistiran basliklarla blog yayinlaniyor..
Sitede kategoriler var, son yorumlar var. Ama, toplam 13 kategori, 8 de son yorum gorunuyor. Yayinlanmis makalelerin listesi bir yerde yok. Ya da ben bulamiyorum.
Yazdigima cevap yazan var mi bilmem mumkun degil. Cevap verilmeis gereken, beklenen var mi, bilmiyorum. Kabahatlisi de ben degilim.
RSS listesinde de en cok 10 makale goruluyor.
Sonuc? Sonuc, yaratici bir blog sabibi yuzunden fiilen kafasi dumura ugramis benim gibi bir fani..
Hedefiniz buysa, iyi..
Ama, ya degilse
diye bunlari yazdim.
Safalar getirdiniz sevgili dostum. Nihayet geldiniz yani. (Yanlış anlamayınız E-mine hanım!) Şimdi efendim, bu dediğiniz teknik hususlarda teknik direktörümle de istişare ederekten bana da bi faydanız dokunsa kendinizle birlikte, nic’olur, gözel olmaz mıdır?
Hem bakın halâ evdeki makine baygın yatıyor. Birazdan çıkacam, burası sizlere kalacak, ne dediniz ne ettiniz bilemeyecem, meraktan kuduracam. Pazartesiyi iplen çekecem. Ve tarihe geçecem, yanlış anlamayın; ekonometri, ergonomi, psikoekonomi, vb tarihlere:
“TERSTEN PAZARTESİ SENDROMU”na yakalanmış bir biçare olaraktan yani.
E-mine Hanım,
7 no.lu yorumu kaçırmışım. Cevap: Derhal, hemen şimdi. Yarına bırakmayalım lütfen. Blog açmak kolaymış nasılsa, öğrendik biraz sayılır. Adı da şöyle olsun:
herzamanzeytinyaglıtazefasulyeodullubirblog.wordpress.com
söylediklerinize dikkat edin
düşüncelere dönüşür…
düşüncelerinize dikkat edin
duygularınıza dönüşür…
duygularınıza dikkat edin
davranışlarınıza dönüşür…
davranışlarınıza dikkat edin
alışkanlıklarınıza dönüşür…
alışkanlıklarınıza dikkat edin
değerlerinize dönüşür…
değerlerinize dikkat edin
karakterinize dönüşür…
karakterinize dikkat edin
kaderinize dönüşür…
Mahatma Ghandi
içimden geldi:)
Ece hanim ya bence bu alinti kendi icinde kisir dongu kuruyor…
davranis-karakter-aliskanlik
deger-dusunce gibi kavramlar birbirleri yerine kullanilabilmektedir. biri digerinin kendisi zaten nasil donussun.
Bence suslu soz soylemekten daha guzeli kisa ve oz soylemek.
Mesela “agac yasken egilir” :)
Fatih bey,
DAVRANIŞ=ALIŞKANLIK=KARAKTER yaptınız ya..
PES!:)
DEĞER=DÜŞÜNCE midir sizin ttürkçe lugatınızda?
Pardon siz amerikadaydınız di’mi?
Mazur görelim artık :)
sayg.
Ama Ece hanim ben esittir demedim ki birbirlerinin yerine kullanilabilir dedim.
Orneklerle yazimi susleyeyim.
“sizden olmayanlara kotu davranin” dedim.
bu benim kotu davranma tekniklerini dusunmeme neden oldu.
bu dusunce kotu duygularimi(ki kotu duygu nedir???) atesledi.
kotu duygularim insanlara kotu davranmaya baslamama neden oldu.
kotu davranisi once belirli bir kotu dusunce ile yaparken artik bunu dusunmeden belirli bir seyi uzun sure yapmaktan kaynaklanan bir aliskanlikla yapmaya basliyorum.
Bu aliskanligin degere donusmesi ise tam bir muamma. Zaten soylemisim, dusunmusum, davranisim olmush ve aliskanligim. dger dediginiz nedir ki?
benim degerim o ne oldugu belirsiz kotuluk barindiran sey her ne ise zaten karakterim olmamis miydi aliskanliga donustugunde. buna da ornek bulmakta zorlaniyorum.
karakterinize dikkat edin kaderinize donusur ise bos bir cumle. Kader dediginiz zaten bunlarin hepsi degil mi?
Walla ben anlayamadim.
Ece hanim belki siz bir ornekle yardimci olmak istersiniz.
ister misiniz?